ميان انسان و شرافت رشته باريکي وجود دارد و اسم آن قول است .           داستان کوتاه و آموزنده :قضاوتداستان کوتاه و آموزنده : باغ انار 

    زمانی‌ که بچه بودیم، باغ انار بزرگی داشتیم که ما بچه ها خیلی دوست داشتیم، تابستونا که گرمای شهر طاقت فرسا میشد، برای چند هفته ای کوچ میکردیم

به این باغ خوش آب و هوا که حدوداً ۳۰ کیلومتری با شهر فاصله داشت، ا

کثراً فامیل های نزدیک هم برای چند روزی میومدن و با بچه هاشون، در این باغ مهمون ما بودن، روزهای بسیار خوش و خاطره انگیزی ما در این باغ گذروندیم اما خاطره ای که میخوام براتون تعریف کنم، شاید زیاد خاطره خوشی نیست اما درس بزرگی شد برای من در زندگیم...

تا جایی که یادمه، اواخر شهریور بود، همه فامیل اونجا جمع بودن چونکه وقت جمع کردن انارها رسیده بود، ۸-۹ سالم بیشتر نبود، اون روز تعداد زیادی از کارگران بومی در باغ ما جمع شده بودن برای برداشت انار، ما بچه ها هم طبق معمول مشغول بازی کردن و خوش گذروندن بودیم!

بزرگترین تفریح ما در این باغ، بازی گرگم به هوا بود اونم بخاطر درختان زیاد انار و دیگر میوه ها و بوته ای انگوری که در این باغ وجود داشت، بعضی وقتا میتونستی، ساعت ها قائم شی، بدون اینکه کسی بتونه پیدات کنه!

بعد از نهار بود که تصمیم به بازی گرفتیم، من زیر یکی از این درختان قایم شده بودم که دیدم یکی از کارگرای جوونتر، در حالی که کیسه سنگینی پر از انار در دست داشت، نگاهی به اطرافش انداخت و وقتی که مطمئن شد که کسی اونجا نیست، شروع به کندن چاله ای کرد و بعد هم کیسه انارها رو اونجا گذاشت و دوباره این چاله رو با خاک پوشوند، کارگرها اون زمان وضعشون خیلی اسفناک بود و با همین چند تا انار دزدی، هم دلشون خوش بود!

با خودم گفتم، انارهای مارو میدزدی صبر کن بلایی سرت بیارم که دیگه از این غلطا نکنی!

بدون اینکه خودمو به اون شخص نشون بدم به بازی کردن ادامه دادم، به هیچ کس هم چیزی در این مورد نگفتم!
غروب که همه کار گرها جمع شده بودن و میخواستن مزدشنو از بابا بگیرن، من هم اونجا بودم، نوبت رسید به کارگری که انارها رو زیر خاک قایم کرده بود، پدر در حال دادن پول به این شخص بود که من با غرور زیاد با صدای بلند گفتم، بابا من دیدم که علی‌ اصغر، انارها رو دزدید و زیر خاک قایم کرد! جاشم میتونم به همه نشون بدم، این کارگر دزده و شما نباید بهش پول بدین!

پدر خدا بیامرز ما، هیچوقت در عمرش دستشو رو کسی بلند نکرده بود، برگشت به طرف من، نگاهی به من کرد، همه منتظر عکس العمل پدر بودن، بابا اومد پیشم و بدون اینکه حرفی بزنه، سیلی محکمی زد تو صورتم و گفت برو دهنتو آب بکش، من خودم به علی اصغر گفته بودم، انار هارو اونجا چال کنه، واسه زمستون!

بعدشم رفت پیش علی اصغر، گفت شما ببخشش، بچس اشتباه کرد، پولشو بهش داد،
۲۰ تومان هم گذاشت روش، گفت اینم بخاطر زحمت اضافت!!!

من گریه کنان رفتم تو اطاق، دیگه هم بیرون نیومدم!

کارگرا که رفتن، بابا اومد پیشم، صورتمو بوسید، گفت میخواستم ازت عذر خواهی کنم! اما این، تو زندگیت هیچوقت یادت نره که هیچوقت با آبروی کسی بازی نکنی، علی اصغر کار بسیار ناشایستی کرده اما بردن آبروی مردی جلو فامیل و در و همسایه، از کار اونم زشت تره!


شب شده بود، اومدم از ساختمون بیرون که برم تو باغ پیش بچه های دیگه، دیدم علی اصغر سرشو انداخته پایین و واستاده پشت در، کیسه ای تو دستش بود گفت اینو بده به حاج آقا بگو از گناه من بگذره!

کیسه رو بردم پیش بابا، بازش کرد، دیدیم کیسه ای که چال کرده بود توشه، به اضافه همه پولایی که بابا بهش داده بود...

 

                                                           سخن روز : ميان انسان و شرافت رشته باريکي وجود دارد و اسم آن قول است .

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    اقای ارغوانی همین داستانهای اموزنده ای که میذاری تو سایت از هر گزارش و خبری بهتر است شاید باور نکنید ولی من با خواندن یکی از این داستانها کل سیستم روحی و روانیم عوض شد بسیار سپاسگذارم

  • مهمان - مهمان

    با درود به خاطر داستان زیبا و آموزنده شما/مرد زاهدی در کوهستان زندگی میکرد. کنار چشمه ای نشست تا آبی بنوشد و خستگی در کند سنگ زیبایی درون چشمه دید آن را برداشت و در خورجینش گذاشت وبه راهش ادامه داد در راه به مسافری برخورد که از شدتت گرسنگی به ضعف افتاده بود؛کنار او نشست و از داخل خورجینش نانی بیرون آورد و به او داد مرد گرسنه هنگام خوردن نان چشمش به سنگ افتاد نگاهی به زاهد کرد و گفت:آن سنگ را به من میدهی؟زاهد بی درنگ سنگ را در آورد و به او داد مسافر از خوشحالی در پوست خود نمی گنجید او میدانست که این سنگ قیمتی است و با فروش آن میتواند تا پایان عمر در رفاه و آسایش زندگی کند؛بنابر این سنگ را برداشت و با عجله به شهر رفت.چند روز بعد همان مسافر نزد زاهد در کوهستان رفت و تا او را دید به او گفت:من خیلی فکر کردم تو با این که میدانستی این سنگ بسیار با ارزش است؛اما آنرا به من دادی بعد دست کرد و سنگ را از جیبش در آورد. گفت:من این سنگ را به تو بر میگردانم ولی در عوض چیز گرانبهای دیگری از تو میخواهم.به من یاد بده که چگونه میتوانم مثل تو باشم؟!؟! بدرود

  • مهمان - مهمان

    ميان انسان و شرافت رشته باريکي وجود دارد و اسم آن قول است

    خیلی از ما ها نه انسانیم و نه شریفیم و نه می دانیم قول چیست.

    با سپاس از شما منوچهر جان. پاینده باشی.

فرتوری از نگارخانه

posterkelasdavari0_20130115_589575210725.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2