در راههای سخت پایداری کن: لحظه های بهتر بالاخره از راه میرسند!
سیروس ظهرابیان - مردی چهار پسر داشت؛آنها را به ترتیب به سراغ یک درخت گلابی فرستاد که در فاصله ای دور از خانه شان بود.
پسر اول در زمستان؛دومی در بهار ؛سومی در تابستان و پسر چهارم در پائیزبه کنار درخت رفتند؛سپس پدر همه را فراخواند و از آنها خواست که بر اساس آنچه دئیده بودند درخت را توصیف کنند.
پسر اول گفت:درخت زشتی بود؛خمیده و در هم پیچیده. پسر دوم گفت:نه؛زشت نبود.درخت پوشیده از جوانه و پر از امید شکفتن بود. پسر سوم گفت:درختی بود سرشار از شکوفه های زیباو عطر آگین و با شکوهترین صحنه ای بود که تابه امروز دیده بودم. پسر چهارم گفت:درخت بالغی بود پر بار از میوه ها؛پر از زندگی و زایش.
مرد لبخندی زد و گفت:همگی درست گفتید؛اما هر یک از شما فقط یک فصل از زندگی درخت را دیده اید!! شما نمیتوانید درباره درختی یا انسانی بر مبنای یک فصل از زندگیش قضاوت کنید. اگر کسی در زمستان تسلیم شوید امید شکوفایی بهار؛زیبایی تابستان و باروری پائیز را از کف داده اید! مبادا بگذارید که درد و رنج یک فصل؛زیبایی و شادی تمام فصل های دیگر را نابود کند. زندگی را فقط با فصل های دشوارش نبین؛در را های سخت پایداری کن؛سرانجام لحظه های بهتر از راه میرسند.

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان