مقاله دكتر مهران سپهري در پنجمین همایش ادیان توحیدی      ميانه¬روي وآشتي درفروزه¬هاي اهورايي و آموزه¬هاي زرتشتي مقاله دكتر مهران سپهري در پنجمین همایش ادیان توحیدی 

   آشتي، آباداني، آرامش و اشا (هنجار) از فروزه­هاي اهورايي است و اشو زرتشت به ما ميانه­روي و خويشن­داري مي­آموزد تا با پيروي از اشا با آفرينش هستي همسو و همراه شده و به پروردگار خود نزديك شويم.

اشويي (پاكي و درستي) خوشبختي است، خوشبختي از آن كسي است كه خواستار بهترين اشويي و خواستار خوشبختي ديگران باشد.

اشو زرتشت آموزگاري بزرگ و پيام­آور يكتايي پروردگار و يكپارچگي آفرينش بود. برابري و همبستگي انديشه و وجدان، دانش و معنويت، گيتي و مينو، تن و روان، زن و مرد، در باور زرتشت و هر زرتشتي است. زرتشتي نماز مي­گويد تا از زمره كساني باشد كه به آباداني و تازه­كردن جهان مي­پردازند. او با همه نيكان و وهان هفت­كشور زمين هم­پيوند و هم­زور است.

 

همچنين زرتشت راهبر سياسي و اجتماعي بود براي همه انسان­ها و همه هزاره­ها. موضوعات روز كشورمان و دستاورد­هاي انقلابمان كه ما را از دنيا متمايز كرده، ريشه­هاي چندهزار ساله در فرهنگ و آيين سرزمين دارد. موبدشاهي يا ولايت­فقيه كه شهردار نيكخواه پاك و سردار درستي است از كيومرس و گشتاسب شروع شد و در نماز يتااهو و شاهنامه ستوده شد.

الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت، كه در واقع الگوي ´همه ­اديان ­توحيدي´ است، امروز راهگشاي چشم­انداز 20 ساله كشور است ريشه در فرهنگ باستاني اين مرز وبوم دارد. ايرانيان درروز سده آتش را كشف و مهار كردند، در آتشگاه نگاه داشته و اين فناآوري را در راه آشتي به همه جهان هديه كردند، به راستي فناوري­هاي ديگر را نيز صلح­آميز نگاه خواهند داشت.

 

جشن­هاي ايرانيان زرتشتي نماد انديشه آشتي و ميانه­روي است. نوروز و مهرگان جشن اعتدال و برابري روز و شب است. هر ماه برابري نام روز و ماه را به شادي مي­نشينيم. گهنبارهاي شش­گانه نماد سپاس از داده­هاي اهورايي است و همازوري و شراكت. داد و دهش خويشكاري هر زرتشتي است كه بخشش و دادن به­ديگران كه بايد با دادگري و عدالت همراه باشد.

زرتشتيان به ميانه­روي، هم­زيستي با همه، آشتي جويي، همكاري و همياري شهرت دارند. زيرا خردورزي، آرامش، آشتي، آباداني، نيكوكاري، فرمان­برداري، ايمان، كار و كوشش از آموزه­هاي نخست دين زرتشتي است. از كورش بزرگ كه ما او را فرزند شايسته زرتشت و آزاد كننده ملت­ها مي­دانيم تا به امروز همواره به ستم­ديدگان در برابر ستم كمك رسانده­ايم.  

 

امشاسپندان يا فروزه­هاي نيك اهورايي، راه رسيدن به پيشرفت و خوشبختي فرد و جامعه را به­انسان مي­آموزد: وهومن (انديشه نيك)، ارديبهشت (هنجار و قانون)، سپندارمزد (آرامش)، شهريور (اراده)، خرداد (خرمي)، امرداد (پايداري). اين فروزه­هاي سپندينه اهورايي، راه رسيدن به خوشبختي و پله­هاي پيشرفت فرد و جامعه، تن و روان در گيتي و مينو است.

در سرود يتااهو مي­آموزيم كه هنجاري كه بر سرشت آدميان فرمان مي­راند هستي و گيتي را نيز در برمي­گيرد. همان­گونه كه سرور مينوي راهبر راستي و دادگستري است، راهبر دنيوي نيز بايد از روي راستي و دادكستري برگزيده شود. در آيين باستاني ايران، هر نماد اهورامزدا به­عنوان سپنده مقدس آورده شده كه نگهبان خصوصيات اخلاقي و آفريده زميني است.

 

آفرينش اهورامزدا و آموزه زرتشت بر پايه اشا استوار است كه همانا هنجار و يكپارچگي آفرينش. يكتايي پروردگار در يكتايي و يكپارچگي هستي تجلي پيدا مي­كند، و خود دليل يكتايي آفريدگار است. انسان نيز بايد به پيروي از اشا در هنجار انديشه، گفتار و كردار خود و جامعه بكوشد كه به­معناي خويشتن­داري و قانونمداري و در نهايت ميانه­روي است.

دين زرتشتي دين زندگي و آباداني است، تنبلي و گوشه­نشيني نكوهيده و اهريمني بوده، و هرشخص عضوي از خانواده، كشور و جهان محسوب مي­شود. در گاته­ها، پيروان اشوزرتشت آرزو مي­كنند از زمره كساني باشند كه اين جهان را تازه ميكنند. جهان زرتشت جهانی است آباد و باهنجار واز روی راستی نیک منشی. بهترین پیشکش برای راستی پویان است.

 

پايه دين زرتشتي انتخاب و اختيار است، اختيار گزينش راه زندگي و حتي در دين و سرور ديني. اين انتخاب با مسئوليت بوده و منجر به­پاداش است. راه زرتشتي آزادي و آزادمنشي است، وي در دنياي عمل و عكس­العمل زندگي مي­كند كه براي هر انديشه و كار پاداشي سزاوار تعيين شده و بهترين پاداش آرامش و خوشبختي در پناه اهورامزدا خواهد بود.

هر فرد داراي نيروهاي اهورايي است كه بتواند زندگي خود را سامان دهد و به راستي مينوي و خوشبختي گيتي برسد. انديشه يا من نيروي عقل است كه بايد به انديشه نيك و يا وهومن تبديل شود و دئنا يا دين نيروي وجدان است كه با آن مي­توان راه راست را يافت. در واقع انديشه بدون وجدان و احساس بدون منطق، به خرد و انديشه نيك نخواهد انجاميد.

 

اي مزدا، كسي كه با دانايي و نيك انديشي، براي افزايش توانايي خانه و شهر و كشورش و پيشرفت راستي و درستي ميكوشد از وصال تو برخوردار خواهد شد (هات 31 بند 16). كار و آباداني در دين زرتشت جايگاه ويژه­ دارد و ستوده شده. پيش برنده­اي كه از دانش، دلدادگي و ايمان پديد مي آيد، هر روز جهان را آبادتر و جهانيان را خرسندتر از پيش ميسازد.

زرتشت به محيط زيست با مفهومي بسيار گسترده­تر در دو بعد گيتي و مينو مي­پردازد. اوستا، بر خلاف برخي ادیان ديگر، به زندگی این دنیا اهمیت می‌دهد و به وظایف‌ دنیوی انسان نيز می‌پردازد. دين زرتشتي فراگير، علمي، اخلاقي است كه به آداب زندگي نيز مي­پردازد. ويژگي دين زرتشتي اين است كه همواره مردم را به كار و آباداني بااخلاق رهنمون مي­سازد.

افزاخواهي (افراط) و كاستي­كاري (تفريط) ويژگي­هاي اهريمن است، و نيز جنگ و خشونت. دين زرتشتي آورنده آرامش و آشتي، بر ضد جنگ و خشونت، كنار نهنده سلاح و جنگ­افزار، و دوري از گناه و گناه­كاران است. جنگ با اهريمن تنها در انديشه انسان بيان شده، و در آخر دنيا اهريمن انديشه­مان در بند شده، آشتي و آرامش تمامي جهان را فرا خواهد گرفت.

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • هیچ نظری یافت نشد

فرتوری از نگارخانه

sadehchamyazd7_20100201_759352490911.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2