منوچهر ارغواني - ۲۷ فروردين یادی کنیم از روانشاد موبديار گشتاسب رستم بلیوانی .آن مرد بزرگی که تمام زندگی خود را وقف خدمت به پیر سبز،پیر هریشت و پیر پارس بانو و ساماندهی و باز سازی معابد نمود.
موبدیار روانشاد گشتاسب بلیوانی، تشنه خدمت بود و برای انجام امور جز به خداوند یکتا و بیهمتا تكيه نميكرد و منتظرکسی نمینشست. درکنار رسیدگی به امور خانواده و تکلیف همسری و پدری به مسئولیتهای دیني و فرهنگی خویش عمل میکرد.
درست است كه جسم او اكنون در كنار ما نيست اما خاطرات خوش همراه با فعاليتها و تلاشها ي بي دريغ آن نيك مرد در كارهاي فرهنگي و اجتماعي ذهن ما را احاطه كرده بطوريكه بلافاصله با ياد او ميگوييم .
يادته انگار همين الان بود كه موبد در زيارتگاه پير سبز كنار ما اوستا مي خواند يا ......
همه ما زرتشتیان باید از این گونه بهدینان دیندار ودینیار که عمرشان را در راه خدمت به خلق گذرانیدهاند درس بگیریم. جامعه تا زمانی زنده است و نفس میکشد که هر کدام از افراد اجتماع به وظایف خویش آشنا بوده و به تکالیف خویش عمل مینمایند. باید بدانیم که همه بندهای «گاتاها» کتاب آسمانی ما زرتشتیان، شناخت یک حقیقت بسیار عمیق انسانی و اعلام آن به بشریت است.
اینگونه است كه آموزشهاي دين میفرماید «خوشبختی ازآن کسی است که درپی خوشبختی دیگران است» یا میفرماید «ما خواستاریم اززمره کسانی باشیم که مردم را بهسوی راستی و جهان را به سوی پیشرفت می برند» و... اینها نصیحت و پند نیست بلکه حقیقتی است که اشوزرتشت به درک درست آن رسیده است و به ما اعلام و پیشنهاد کرده است.
آری موبدیار روانشاد گشتاسب بلیوانی در روز سیزده نوروز در حالی که باتب 40 درجه مشغول خدمت رسانی به مردم و پاسخگویی به بازدیدکنندگان در پیرسبز بود ، به بیمارستان منتقل شد و در روز آسمان ایزد و فروردین ماه 3746 دینی زرتتشی برابر با 27/ فروردین / 1387خورشیدی ، جهان مادی را بدرود گفت و به مینویت پیوست.
دیر زیویم ، درست زیویم ، شاد زیویم ، تا زیویم به کامه زیویم گیتی مان به باد به کامه تن ، مینومان باد به کامه روان
تارنماي خبري زرتشتيان همازور برای روان وی گروسمان نشینی و برای بازماندگان و خانواده آن تازه درگذشته، آرامش و دیرزیوی آرزومند است
دز اين راستا :
زندگینامه روانشاد موبديار گشتاسب بلیوانی





















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان