همیشه افراد عاقل قربانی آدمهای احمق و یا نادان میشوند  بینش تصمیم گیری خوب  - همیشه افراد عاقل قربانی آدمهای احمق و یا نادان میشوند    

    منوچهر ارغوانی - گروهی از بچه ها در نزدیکی دو ریل راه آهن، مشغول به بازی کردن بودند.. یکی از این دو ریل قابل استفاده بود ولی آن دیگری غیرقابل استفاده !

تنها یکی از بچه ها روی ریل خراب شروع به بازی کرد و پس از مدتی روی همان ریل غیرقابل استفاده خوابش برد...

 

3 بچه دیگر هم پس از کمی بازی روی ریل سالم، همان جا خوابشان برد !

 

قطار در حال آمدن بود ، و سوزن بان تنها می بایست تصمیم صحیحی بگیرد. او می تواند مسیر قطار را تغییر داده و آن را به سمت ریل غیرقابل استفاده هدایت کند و  از این طریق جان 3 فرزند را نجات دهد و 1 کودک قربانی این تصمیم گردد و یا می تواند مسیر قطار را تغییر نداده و اجازه دهد که قطار به راه خود ادامه دهد...

 

سوال : اگر شما به جای سوزن بان بودید در این زمان کوتاه و حساس چه نوع تصمیمی می گرفتید ؟!!

 

بیشتر مردم ممکن است منحرف کردن مسیر قطار را برای نجات 3 کودک انتخاب کنند و 1 کودک را قربانی ماجرا بدانند که البته از نظر اخلاقی و عاطفی شاید تصمیم صحیح به نظر برسد اما از دیدگاه مدیریتی  چطور .... ؟

 

در این تصمیم، آن 1 کودک عاقل به خاطر دوستان نادان خود (3 کودک دیگر) که تصمیم گرفته بودند در آن مسیر اشتباه و خطرناک، بازی کنند، قربانی می شود.

این نوع معضل هر روز در اطراف ما، در اداره و ... اتفاق می افتد، اقلیت قربانی اکثریت احمق و یا نادان میشوند...!

 

کودکی که موافق با انتخاب بقیه افراد برای مسیر بازی نبود طرد شد و در آخر هم او قربانی این اتفاق گردید و هیچ کس برای او اشک نریخت. کودکی که ریل از کار افتاده را برای بازی انتخاب کرده بود هرگز فکر نمی کرد که روزی مرگش اینگونه رقم بخورد...

 

اگرچه هر 4 کودک مکان نامناسبی را برای بازی انتخاب کرده بودند ولی آن کودک تنها قربانی تصمیم اشتباه آن 3 کودک دیگر که آگاهانه تصمیم به آن کار اشتباه گرفته بودند شد !!!

 

اما با این تصمیم عجولانه نه تنها آن کودک بی گناه وعاقل جانش را از دست داد بلکه زندگی همه مسافران را نیز به خطر انداخت زیرا ریل از کار افتاده منجر به واژگون شدن قطار گردید و همه مسافران نیز قربانی این تصمیم شدند و نتیجه این تصمیم چیزی جز زنده ماندن 3 کودک احمق نبود !!!

 

مسافران قطار را می توان به عنوان تمامی کارمندان یک سازمان یا اداره فرض کرد و گروه مدیران  را همان کودکانی در نظر گرفت که می توانند سرنوشت سازمان (قطار) را تعیین کنند...

 

گاهی در نظر گرفتن منافع چند تن از مدیران که به اشتباه تصمیمی گرفته اند، منجر به از دست رفتن منافع کل آن سازمان یا اداره خواهد شد و این همان قربانی کردن صدها نفر برای نجات این چند نفر است...

 

زندگی کاری همه مدیران پر است از تصمیم گیری های دشوار . با عدم اتخاذ تصمیمات صحیح به سبک مدیریتی، به پایان زندگی مدیریتی خود خواهید رسید...

 

سخن روز :  به یاد داشته باشید آنچه که درست است همیشه محبوب نیست... و آنچه که محبوب است همیشه حق نیست!

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    درود بر شما آقای ارغوانی عالی بود.

  • مهمان - مهمان

    سلام این داستان یک سقسطه بیش نیست چراکه در صورت مسئله باید گفت اگر شما قطار رابه ریل قدیمی بفرستید قطار واژگون می شود و.... ضمنا هرگز کودکان از خطر افرین بودن ریل اگاه نبودند که شما می گویید اگاهانه این تصمیم را گرفتند چرا که هیچ انسان آگاهی در چنین جایی خوابش نمی برد چه کودک چه بزرگ سال ضمنا اینجا حماقتی اگر در کار باشد برای کسی است که مسیر قطار را عوض می کند نه کودکانی که اکثریت هستند ضمنا فراموش نکنیم به یاد داشته باشیم انچه ناردست است همیشه منفور نیست ....و آنچه منفور است همیشه حق نیست
    یادمان باشد خیلی وقتها انچه درست است محبوب هم هست .... و انچه محبوب است خق هم هست

  • مهمان - مهمان

    روزخوش.اگه دلت ازدست تصميمهاي نادرست بعضي رييسهاي مهم پره چراروراست حرفتون رونميزنيد.همه ميدونيم كه جامعه ماازلحاظ امكانات مادي وعلمي ومعنوي...بسيارغنيترازجمعيتمان است.كه بامديريتي قويترحال روزمان خيلي بهترازاين ميتونست باشه.حالابايدمعلوم بشه كه چراازيه طرف ميگيم عضويت درفلان مثلا انجمني جززحمت وگف وگوف چيزي واسم نداره ازاون طرف هم سي ساله واسه موندن توهمون انجمن حاظرم منابع جامعه(ازهمه لحاظ)روپيشكش كنم يازيرآب هردوست وغريبه اي كه سرراهمه روبزنم.يامثلايكي مثل خودم جزاينه كه توگودكه نميام هيچ(مگه اينكه نفعي واسم داشته باشه يابخوام بهبه وچهچه ام كنن)اگه دستم هم برسه آب ميريزم توگودبلكه 4تاازگوددربرن دلم خنك بشه).واسه نمونه ازوقتي يادمونه بزرگاني دورهم جمع شدن كه بعد3هزاروخورده اي سال يه كارخونه بزنن كه شايد4تاپيروجوون كه ميخان ازبيكاري برن اونورهمينجابندبشن(البته اگه يكي ازنيتهاشون خواسته يانخواسته اين باشه)4تاهم ازبغلش نون بخورن.كاري كه درابعادخيلي بزرگتروبيشترخيلي زودترازاينها بايدبه بهره برداري ميرسيد.وقتي رييس فلان انجمن كه بايدالگوباشه واسه نفع شخصي منافع جامعه روناديده ميگيره واي به حال 4تامثل من.چراانقدرعقبيم.آيافقط زرتشتي زاده بودن واسه خوب بودن كافيه؟به اميديكدلي وشادي درپناه اورمزد

  • مهمان - مهمان

    بحث اصلا بر سر قطار رو ریل نیست بلکه ارزش دانایی در جامعه است

فرتوری از نگارخانه

roz13noroozdarchakchak38_20100403_440940308989.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2