مهربان پولادي - پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه ! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه.
آتش از ديرباز نزد ايرانيان نماينده پاكي، روشنايی و گرمی دل ها بوده است و خوشبختانه پس از سده ها پيكار آرام و خاموش براي پايداشت آيين زيباي ايراني، سده را هنوز در اين سرزمين اهورايی اشو زرتشت و هوشنگ شاه جشن می گيرند،
وچه خردمندانه گفت اشوزرتشت که در نبرد با تاریکی تیغ نمی کشم آتش می افروزم و روشنایی می آورم.
فردوسی در شاهنامه روایت پیدایی سده را مرتبط با پیدایش آتش دانسته و چنین آورده است: هوشنگ، پادشاه پیشدادی روزی در دامنه کوه ماری «سیه رنگ و تیره تن و تیزتاز» دید، سنگی برگرفت و به سوی مار انداخت، مار فرار کرد و آن سنگ بر سنگ کوه خورد، جرقهای زد و آتش پدیدار شد.
ابوریحان نیز مینویسد: «... و جمعی برآنند که این روز، عید هوشنگ پیشدادی است که تاج عالم را به دست آورد... و دستهای هم گفتهاند در این روز جهنم از زمستان به دنیا بیرون میآید. از این رو آتش میافروزند تا شر آن برطرف گردد.»

سرزمين اهورايي ما گهواره تمدن جهان ،سرزميني كه بنيانگذار نيكي و جوانمردي و راستي در جهان است.سرزميني كه آتش را كشف و انسان غارنشين را به شهر نشيني و تمدن رسانيد.سرزميني كه براي نخستين بار قانون را به وجود آورد و در چهار چوب قانون حركت كرد.سرزميني كه به زن بها داد و زن را تا جايگاه وكيل مدافع و قاضي پادشاهي رساند.اين سرزمين گهربار ايران است.
سرزميني است كه در آن اشوزرتشت پیام آور خرد و دانایی آتش را نيايش سو قرار داد تا پيروانش بدانند كه آتش درونشان شعله ور شود و آتشي كه هرگز نميرد در درونشان به وجود آيد.اين سرزمين هوشنگ است كه آتش را كشف كرد و اين فروغ روشنايي را به جهانيان شادباش کرد.
باز همه جمع شدهاند، كوچك و بزرگ، پير و جوان. درجایگاه مخصوص هيمههاي بزرگي از هيزم، خار و خاشاك بر روي هم انباشته شدهاند. در افق،آنجا كه آبي آسمان با سبزي دشت به وصال هم ميرسند، خورشيد با جامه ارغوانياش در حال وداع است. به تدريج جمعيت بيشتر و بيشتر ميشود. موبدان با ردايي بلند، لاله به دست پيش ميآيند و بخشي از اوستا را كه معمولاً آتش نيايش است، ميسرايند.
باشد که در این جشن شادی آفرین که جان و خرد هر ایرانی را از گرمای آتش به هم نزدیک می کند، دلهامان را از کینه و خشم کور پاک کنیم و درخت گرمابخش دوستی و صفا را در دلها بنشانیم و در پرتو این فروغ گرمابخش از واگرایی درآییم و به همگرایی برسیم.
ایدون باد

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان