داريوش شامرداني - "بسه ديگه مگه قديمها چكار ميكردند. ميخواهيد اصلا يك پيرسبز ديگه وسط شهر بسازيم كه كسي اصلا زحمتي براي رفتن هم نكشه؟"
"...زرتشتیان سراسر جهان پیرسبز شناخته ترین مکان ما زرتشتیان و به نوعی هویت ما است"
البته نوشته بالا ظاهرا مربوط به سه نسل با دغدغه های خاص خودشان است یکی نسل جوان و پر تحرکی که ابزاری برای زندگی جز درس خواندن و پژوهش ندارد و بیکاری ،کوچ و مهاجرت دوری از خانواده را چالش های آینده خود می داند و سهمی از جماعت و سرمایه یا زمین جماعت در اختیار ندارد، ایمان و اعتقاد در او کمکم رنگ می بازد،
دیگری نسل میان سالی است که تحرک چندانی ندارد و حاضر نیست دارایی جماعت که در اختیار دارد با کسی قسمت کند و تشکیلات جماعتی را قبضه کرده است و با تگیه بر ریاست تشکیلات قدرت نمایی می کند
و نسل پیش کسوت که تجربه زیادی دارد ولی متاسفانه کمتر به بازی گرفته می شود اگر مسوولین پیشین کار خطایی کرده اند و جالب است که مسوولین امروزی همه چیز را گردن آنها میاندازند ولی خود هم انراه را میروند و از نفرینهای جمع و بدنامی بیشتر نمی هراسند و هیچ برنامه ای برای سروسامان دادن به کارها ندارند.
جماعت ما با بیش از 1500 نفر مهندس با تجربه با نداشتن یک کانون صنفی، کار را به دست کسانی می دهند که رییس کمیته فنی مهندسی است که رشته اش به کشاورزی نزدیک است و حالا اعتراضش این است کارشناس کشاورزی دعوت نشده است وهمه را زیر سوال می برد
دو کامنت بالا نوشته ها نشانه چالشی که جامعه ما امروزه با آن روبرو است مربوط به قمسمتی از نوشته پیشین است "با نگاهی به سابقه انجمنهای جماعت بعضی از فرزندان خود را شایسته جای پدر میدانند و شایسته سالاری را مطرح میکنند"و دوستی در کامنت دیگر شایسته سالاری "شرط لازم برای پیشرفت است ولی کافی نیست شرط کافی حضور همگان در سرنوشت خود و انتخاب گزینه درست و خواستن و پیگیری کردن حقوق خود است تا شایسته سالاران بدانند کنترلی و احساس مسئولیت یوجود دارد" اما در عمل با شایسته سالاری فاصله چقدر است؟ شاهدیم موارد خاصی اعتراضها از اعضای انجمن شروع میشود و سپس به جامعه محل کشیده میشود و اینروزها علنی میشود و با وجود فن آوری اطلاعات در آینده نزدیکی دقیق خطا ها مشخص می شود.
چه باید کرد؟!
تا زمانيکه رياست به عنوان قدرت مطلق در يک سازمان مطرح هست ،معلوم است که وضعيت تغييري نميکند .
جاي تعجب دارد که چرا از دانشهاي نويني که در اين زمينه ها وجود دارد بهره نميبريم و همچنان چسبيده ايم به شيوه هاي سنتي . درجوامع پيشرفته کارگروهي،تقسيم کار و برنامه ريزي از اصول مديريتشان محسوب ميشوند .
همان هايي که در جماعت ما حتي پس زمينه هاي فعاليت هم محسوب نميشوند. بدون شکاز زماني که تقسيم کارِ بر اثر گسترش کار به وجود آمدحاشيه مناسبات اجتماعي، سياسي و اقتصادي به متن روابط وارد شدند ؛فرد رییس نمی تواند کار را به نحو احسن انجام دهد و بالطبع پاسخگویی کمتر و کمتر می شود و فاصله با جماعت بیشتر می شود وبا توجه به تایید پروانه که بیش از یک سال طول می کشد شاهد مشکلاتی مثل سپرده جماعت به نام شخص ویا بروز بی لیاقتی انجمن ها هستیم.

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان