کيخسرو توکلي - عجيب است . گاهي وقت ها آدم خيلي دلش مي خواهد چيزهايي را بداند ولي ، يا ميترسد و يا از اينکه طرف مقابلش ناراحت شود وخيال کند او افکار پليدي در سر دارد ، ترجيح مي دهد سکوت کند و فقط شنونده ي خوبي باشد .
بنابر دلايل گفته شده ي بالا ، من هم مدت ها است سکوت کرده ام و هيچ ننوشته ام . حتي ديگر خبر هم نمي فرستم . براي اين که همه ي آن کساني که در فکر من غوغا کرده اند ، والامقامند ، دانشمند محترمند ، فرنشين اند ، از نظر ديني از ارزش و احترامي برخوردارند ، دکترايي دارند ، وکيل اند و خلاصه چه بگويم ، بله ديگر ... .
اما من چه ؟ مگر که هستم ؟ چه حقي دارم که بخواهم بدانم در اين اجتماعي که با نام هازمان زرتشتيان است ، دارد چه مي گذرد و اصلا گذشتگان چه کردند و حالايي ها هم چه مي کنند ؟ اگر زماني ما در پاکي و راستي سرآمد بوديم ، چه شد که که حالا ديگر نيستيم و راستي ، در آينده چه خواهيم بود ؟
لعنت به من که مي انديشم و به قول آن آقا " پس هستم ." مگر من ، که يا چه هستم ؟ غير از آن است که فقط عده اي خاص هستند و ما ... .
بينديشيد آيا من اشتباه مي کنم ؟ درجايي که تنها مرجع و منبع تصميم گيري براي دين من ، سروران گرامي انجمن موبدان هستند ، پس ديگر چه گناهي براي اين همه که از دين گريزان مي شوند برگردن من است ؟ و من خودم هم در برزخي مانده ام ،
آيا فرزند من حق دارد بپرسد " پس تو بابا بوق بودي ؟ " وقتي نماينده ها ي سياسي من زرتشتي هرکاري دلش مي خواهد مي کند و البته من ساده لوح را هم خيلي خوب قانع مي کند ،
آيا فرزند من حق دارد بپرسد " پس تو بابا بوق بودي ؟ " .وقتي اين همه منابع مالي و انساني جماعت به لطف " انجمن ها و نهادها " و تازه گي ها " کارگروه ها " هدر داده مي شود و من به بازي " مهاجرت " و " همايش " مشغول هستم ،
آيا فرزند من حق دارد بپرسد " پس تو بابا بوق بودي ؟ " ما بي برنامه ايم . به دنبال گروه بندي هاي خودمانيم . فکر مي کنيم خيلي مي دانيم . همه مان به دنبال علم و دانشيم ولي از نوع خاص آن .
زرتشت و تعاليمش را فراموش کرده و دل به برنده شدن در مبارزات " گاتا خواني و گاتا داني اش " کرده ايم . اجتماعمان را رها کرده ايم و شده ايم "من ".
حرف و حديث زياد است . مي دانم و همانگونه که گفتم بر من يورش برده مي شود که اي نادان کور، پس اين همه کار نيک که انجام شده را نديده اي و رفته اي سراغ بهانه گيري .
بگوييد . من مي شنوم . ولي آيا شما هم مي انديشيد ؟ انسان دو گوش دارد و يک زبان تا دو برابر آنچه مي گويد بشنود . اين چشم هاي گرد و زيبا را داريم تا ببينيم ، بينديشيم و قضاوت کنيم . ولي خدا وکيلي شما بگوييد ،
اي قدرتمندان زرتشتي ، من در پاسخ فرزندم که مي پرسد " پس تو بابا بوق بودي ؟ " چه بگويم و از آن مهمتر " شما " چه مي گوييد .

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان