گودرز ماوندی - باورمندیم که ایدهها و اندیشهها در انسانها برابر نیست ، آنچه گفتنیاست ،اندشههایِ نیک در نهادِ آدمی جوانه میزند، میشکفد،باورها را میپروراند،بارور میکند و در یادها و کردارها به انجام میرساند و کم و بیش نیک اندیشهها همسان میشود .
باورکنید آن چیزی را که در ابتدا گفته شد (هر ایده و باور درست در اندیشهها همسان میشود بدون اینکه از اندیشه و گفته همدیگر خبری داشته باشیم).
بعضی افراد بر این باورند تا برای مراسم درگذشته یا پرسه گل می برند کاشکی یک شاخه گل یا دسته گل می بردند !!
این افراد بواسطه چشم و هم چشمی بزرگترین و گرانترین دسته گل و یا تاج گل را سفارش داده و نام خود را درشت روی آن می نویسند تا خوب دیده شود و هنوز معلوم نیست این دسته گل برای روان درگذشته است یا نشان دادن خود به دیگران.
که اگر برای روان درگذشتگان باشه که می شه با یک شاخه گل ، ان خدابیامرز را یاد کرد و یا بازماندگان را تسلی داد که امیدوارم غیر از این مباد.
با وجود اینکه میدانستم انجمن موبدان تهران این مهم را پیگیری نموده و در پی جایگزینی آن میباشد و بارها گفته شده و سخنرانیها شده است.
در این راستا شنیدم که انجمن زرتشتیان اصفهان و سازمان خلدبرین اصفهان نیز به روشی دیگر این مهم را انجام دادهاند و با گلهای مصنوعی و اهدایی برای کارهایِ خیر جایگزینی برای تاجِ گل را نمودهاند.
چه خوب است دیگر سازمانها و انجمنها نیز در پی بهترینها باشند.
و باز همسانی دیگر; گاهگاهی گذرمان به آرمگاه میافتد و بر سرِخاک در گذشتهگانمان میرویم ، بویژه در روزهایی که مناسبتی هم داشته باشد. بر سر برخی از مزارها میوههایی را میبینیم که پلاسیده شده،
میوههایی که تا اندک زمانی پیش شاداب و سرسبز بودند و میدرخشیدند و هر کس را هوسِ خوردن بود، و اکنون نه تنها نمیتوان آنها را خورد بلکه از دیدن آنها آدمی اندوهگین و بیاشتها و از خوردن میاندازد.
بویژه میوههایی که قاچ و بریده شده و مگس و گرد و خاک هم بر روی آن نشسته و این نیکو دادههای اهورایی را اینچنین آلوده و فاسد و خراب کرده است.
با وجود سفارشهای پی در پی فرهیختگان و فرزانگان برای نگذاشتن خوراکیها و میوهها بر سر سنگ مزار کم و بیش این روشها ادامه دارد ، روشی که در هیچ اندیشه و باوری نمیگنجد، آیا کسی باور دارد که روحِ در گذشته از این خوراکیها و میوهها و.... استفاده کند.شگفتآور نیست ؟ چگونه هنوز کسانی هستند که اینچنین میاندیشند؟ بویِ خوش را اگر گویی شاید هوا را خوشبو و گندزادئی نماید و مشام رهگذران را بنوازد ولی آیا میوهها و خوراکیها و... جز ندانسته گناهکار شدن سودِ دیگری دارد؟ خوراکیهایی را که بر روی سنگ مزار میگذارند آیا گذارندهاش جرئت خوردن آن را دارد؟ و اگر ندانسته داشته باشد آیا درست است ؟ آیا سبب آلودگی و بیماری نمیشود؟
" در زمانهای گذشته و در قدیم برای اینکه مسافت زیاد بود و با پای پیاده و یا با چهار پایی میآمدند شاید برای استفاده آنها چنین کاری مرسوم بوده و خوراکی و میوهها را در سفرهی سپیدی در داخل خیله و در سایه و جای سرپوشیده و پاک میگذاشتند، نه بر روی سنگمزار و در مسیر باد و خاک و رفت و آمد و . . .
که سبب آلوده شدن،فاسد شدن و بیماری میگردد". شاید آنزمان چنین روشی پسندیده بود، یکی پای پیاده یا سواره از راهِ دور و درازی در آفتاب سوزان گرسنه و تشنه از راه میرسید، در خیلهای فرود میآمد،
در سایه دمی میآسود، آبی مینوشید،خوراکی میخورد، توانی میگرفت و اوستایی زمزمه میکرد و نام درگذشتگان را بیاد میآورد خدا بیامرزی میداد و سپس بویِ خوشی و سیر و سدابی بر میگرفت و روبسوی دخمه مینهاد و سربالاییها را میپیمود ، به درِ دخمه میرسید آتشی روشن میکرد و بویِ خوشی بر آتش میگذاشت و سیروسدابی میپراکند و با نیتی پاک اوستایی میخواند و نام رفتگان را به یاد میآورد و روانشان را شاد میکرد .
و اکنون!!...! و اکنون با وجود سفارش فرزانگان ، انجمن موبدان و انجمن زرتشتیان که جای ویژهای را برای گذاشتن خوراکیها و میوهها درست کردهاند ، هستند کسانی که مسیری ....را میپیمایند و از ارزش دین و آیئن و سنت میکاهند .
امید با همت فرزانگان و فرهیختگان و همکیشانِ دین دوست و دین پرور و . . .راه و روشی درست برگزینند و از آلوده نمودن محیط زیست و بیمار نمودن دیگران و آسیب زدن به دین که سببِ کم ارزش نمودن آداب و رسوم و ایمان و آیئن میشود بکاهند.
در اين راستا :
انتقاد چيست؟ و چگونه باید با آن روبرو شد
نقدی بر وجود فرقه های مختلف در دین زرتشتی
نقدی بر باغ وقفی ( پذیرشگاه ) شیراز
نقد کاربری ساختمان جنب آ تشکده یزد
نقدی بر ساخت آدریان بزرگ تهران
نقدی بر ساختن سالن در زیارتگاه نارکی
پاسخ به نقد ساختن سالن در پیر نارکی

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان