هر ایده و باور درست در اندیشه ها همسان می شود      یکشنبه  هر هفته جامعه خود را به نقد بگذارید 

        گودرز ماوندی -  باورمندیم که ایده­ها و اندیشه­ها در انسان­ها برابر نیست ، آنچه گفتنی­است ،اندشه­هایِ نیک در نهادِ آدمی جوانه می­زند، می­شکفد،باورها را می­پروراند،بارور می­کند و در یادها و کردارها به انجام می­رساند و کم  و بیش نیک اندیشه­ها همسان میشود .

         باورکنید آن چیزی را که در ابتدا گفته شد (هر ایده و باور درست در اندیشه­ها همسان می­شود بدون اینکه از اندیشه و گفته همدیگر خبری داشته باشیم).

بعضی افراد بر این باورند تا برای مراسم درگذشته یا پرسه گل می برند کاشکی یک شاخه گل یا دسته گل می بردند !!

این افراد بواسطه چشم و هم چشمی بزرگترین و گرانترین دسته گل و یا تاج گل را سفارش داده و نام خود را درشت روی آن می نویسند تا خوب دیده شود و هنوز معلوم نیست این دسته گل برای روان درگذشته است یا نشان دادن خود به دیگران.

 که اگر برای روان درگذشتگان باشه که می شه با یک شاخه گل ، ان خدابیامرز را یاد کرد و یا بازماندگان را تسلی داد که امیدوارم غیر از این مباد.

 

با وجود اینکه می­دانستم انجمن موبدان تهران این مهم را پیگیری نموده و در پی جایگزینی آن می­باشد و بارها گفته شده و سخنرانی­ها شده  است.

   در این راستا شنیدم که انجمن زرتشتیان اصفهان و سازمان خلدبرین اصفهان نیز به روشی دیگر این مهم  را انجام داده­اند و با گلهای مصنوعی و اهدایی برای کارهایِ خیر جایگزینی برای تاجِ گل را نموده­اند.

   چه خوب است دیگر سازمان­ها و انجمن­ها نیز در پی بهترین­ها باشند.

   و باز همسانی دیگر;  گاه­گاهی گذرمان به آرمگاه می­افتد و بر سرِخاک در گذشته­گانمان می­رویم ، بویژه در روزهایی که مناسبتی هم داشته باشد. بر سر برخی از مزارها میوه­هایی را می­بینیم که پلاسیده شده،

   میوه­هایی که تا اندک زمانی پیش شاداب و سرسبز بودند و می­درخشیدند و هر کس را هوسِ خوردن بود، و اکنون نه تنها نمی­توان آنها را خورد بلکه از دیدن آنها آدمی اندوهگین و بی­اشتها و از خوردن می­اندازد.

   بویژه میوه­هایی که قاچ و بریده شده و مگس و گرد و خاک هم بر روی آن نشسته و این نیکو داده­های  اهورایی را اینچنین آلوده و فاسد و خراب کرده است.

   با وجود سفارش­های پی در پی فرهیختگان و فرزانگان برای نگذاشتن خوراکی­ها و میوه­ها بر سر سنگ مزار کم و بیش این روش­ها ادامه دارد ، روشی که در هیچ اندیشه و باوری نمی­گنجد، آیا کسی باور دارد که روحِ   در گذشته از این خوراکی­ها و میوه­ها و.... استفاده کند.شگفت­آور نیست ؟ چگونه هنوز کسانی هستند که  اینچنین می­اندیشند؟ بویِ خوش را اگر گویی شاید هوا را خوشبو و گندزادئی نماید و مشام رهگذران را  بنوازد ولی آیا میوه­ها و خوراکی­ها و... جز ندانسته گناهکار شدن سودِ دیگری دارد؟ خوراکی­هایی را که بر روی سنگ مزار می­گذارند آیا گذارنده­اش جرئت خوردن آن را دارد؟ و اگر ندانسته داشته باشد آیا درست  است ؟ آیا سبب آلودگی و بیماری نمی­شود؟

   " در زمان­های گذشته و در قدیم برای اینکه مسافت زیاد بود و با پای پیاده و یا با چهار پایی می­آمدند شاید  برای استفاده آنها چنین کاری مرسوم بوده و خوراکی و میوه­ها را در سفره­ی سپیدی در داخل خیله  و  در سایه و جای سرپوشیده و پاک می­گذاشتند، نه بر روی سنگ­مزار و در مسیر باد و خاک و رفت و آمد و . . .

   که سبب آلوده شدن،فاسد شدن و بیماری می­گردد". شاید آنزمان چنین روشی پسندیده بود، یکی پای پیاده یا سواره از راهِ دور و درازی در آفتاب سوزان گرسنه و تشنه از راه می­رسید، در خیله­ای فرود می­آمد،

   در سایه دمی می­آسود، آبی می­نوشید،خوراکی می­خورد، توانی می­گرفت و اوستایی زمزمه می­کرد و  نام درگذشتگان را بیاد می­آورد خدا بیامرزی می­داد و سپس بویِ خوشی و سیر و سدابی بر می­گرفت و روبسوی دخمه می­نهاد و سربالایی­ها را می­پیمود ، به درِ دخمه می­رسید آتشی روشن می­کرد و بویِ خوشی بر آتش  می­­گذاشت و سیروسدابی می­­پراکند و با نیتی پاک اوستایی می­خواند و نام رفتگان را به یاد می­آورد و  روانشان را شاد می­کرد .

   و اکنون!!...! و اکنون با وجود سفارش فرزانگان ، انجمن موبدان و انجمن زرتشتیان که جای ویژه­ای را برای گذاشتن خوراکی­ها و میوه­ها درست کرده­اند ، هستند کسانی که مسیری ....را می­پیمایند و از ارزش  دین و  آیئن و سنت میکاهند .

 

امید با همت فرزانگان و فرهیختگان و همکیشانِ دین دوست و دین پرور و . . .راه  و  روشی درست برگزینند و از آلوده نمودن محیط زیست و بیمار نمودن دیگران و آسیب زدن به دین که سببِ کم ارزش نمودن آداب و رسوم و ایمان و آیئن می­شود بکاهند.

 

  

در اين راستا :

انتقاد چيست؟ و چگونه باید با آن روبرو شد

نقدی بر وجود فرقه های مختلف در دین زرتشتی

نقدی بر باغ وقفی ( پذیرشگاه ) شیراز

نقد کاربری ساختمان جنب آ تشکده یزد

نقدی بر ساخت آدریان بزرگ تهران

نقدی بر ساختن سالن در زیارتگاه نارکی

پاسخ به نقد ساختن سالن در پیر نارکی

اتاقکی به نام خواجه خضر

 نقدي بر انتقاد سازنده

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    ضمن تقدیر از نقد شما دوست عزیز چند نکته را یادآور میشوم.
    متاسفانه و باز متاسفانه آنهایی که تاج های گل های بزرگ و گرانقیمت با نوشته های درشت بر سر خاک و پرسه میبرند آقایان روسای انجمن و دیگر نهادهای بلند مرتبه است برای این است که این رسم ریشه کن نمیشود چون آقایان در سخنرانی خود از بدی این کار میگونند و مردم را به پیروی از خرد میخوانند ولی در عمل برای نشان دادن خود باز آن کار ناشایست را انجام می دهند آن هم بزرگتر و گرانتر.
    پس چندان جای امیدواری نیست زیاد خود را خسته نکنید.

  • مهمان - مهمان

    جناب منتقد عزیز کاش کمی هم اطلاعات خود را بالا می بردید
    مقصود از بریدن و بر سر خاک در زمان های قدیم تغذیه پرندگانی بودی که در حوالی دخمه و آرامگاه زندگی می کرده اند تا برای مواقع خاص زنده باشند.
    به نظر می رسد در زمان حال گرچه مردگان را به دخمه نمیبرند و به خاک می سپارند ولی بار پرندگانی در منطقه آرامگاه زندگی می کنند و شاید فراهم آوردن مقداری غذا برای آنها بد نباشد.

  • مهمان - مهمان

    همکیش گرامی و عزیز، ای کاش شما یک کمی دید خود را وسیع تر می کردید و دور از تعصب می نوشتید! آیا در آرمگاه بر سر مزار، شما و دوستان شما میوه را برای پرندگان می گذارید اگر این طور است و شما به فکر پرندگان و چرندگان هستید بسیار خوب است (اماآن چه را که ما می بینم بیشتر همان انسان ها)هستند که میوه را می خورند و...

  • مهمان - مهمان

    جه عجب این نقد کننده مشخصات خود را نوشته یا خیلی شجاعست یا نقدش سیاسی نیست و به عبای کسی بر نمی حوره و رئیس انجمنی دلگیر نمی شه

فرتوری از نگارخانه

anjomanmobedanyazd10_20110513_246761795319.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2