زندگی نامه سیمین بهبهانی شاعر غزلسرای ایرانی
سیمین بهبهانی شاعر غزلسرای ایرانی بامداد روز سهشنبه بر اثر ایست قلبی و تنفسی دار فانی را وداع گفت.
سیمین بهبهانی از ۱۵ امرداد ماه به کما رفت و در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان بستری بود.و یک بامداد روز سه شنبه 28 امرداد درگذشت
سیمین خلیلی معروف به "سیمین بهبهانی" فرزند عباس خلیلی (شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام) و نبیره حاج ملا علی خلیلی تهرانی است.
پدرش عباس خلیلی (۱۲۷۲ نجف - ۱۳۵۰ تهران) به دو زبان فارسی و عربی شعر می گفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه فردوسی را به عربی ترجمه کرده بود و در ضمن رمان های متعددی را هم به رشته تحریر درآورد که همگی به چاپ رسیدند
سیمین بهبهانی ابتدا با حسن بهبهانی ازدواج کرد و به نام فامیلی همسر خود نامبردار شد ولی پس از وی با علی کوشیار ازدواج نمود.او سال ها در آموزش و پرورش با سمت دبیری به فرزندان این آب و خاک خدمت کرد.
ایشان مدتی هم سردبیر روزنامه آینده ایران و عضو کانون بانوان بود و همچنين به عنوان معلم زبان فرانسه در آموزش و پرورش خدمت می کرد

سیمین بهبهانی از چهره های ماندگار و شاعر ارزنده و صاحب سبک درعرصه غزل فارسی بود که به خاطر سرودن غزل فارسی در وزنهای بی سابقه به "نیمای غزل" معروف است
او بسیاری از مفاهیم زندگی مردم کوچه و بازار را در شعرش وارد میکند، زبان شعرش بسیار ساده، سالم و بیآلایش است و پیچیدگیهایی که از سوی بسیاری از شاعران متدوال است در شعر او جایی ندارد.
سیمین بهبهانی زادهی سال ۱۳۰۶ در تهران است و از میان آثار او میتوان به «سهتار شکسته»، «جای پا»، « مرمر»، «چلچراغ»،«مجموعه اشعار»، «کاغذین جامعه»، «دشت ارژن»، «خطی ز سرعت و آتش»، «رستاخیز» و «یک دریچه آزادی» اشاره کرد.

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان