نخستین دخت فرهادی - بنیاد فرهنگی جمشید جاماسیان به مناسبت «جشن سپندارمذگان»، برای پاکسازی کوهستانهای البرز اقدام می نماید و چشم به راه شما در آغوش طبيعت برای پاكيزه نمودن آن هستیم.
برای پاکسازی کوهستانهای البرز، در ساعت 9 بامداد آدینه 29 بهمن 1389 از مجسمه دربند به دامنههای کوه میرویم. چشم به راه شما هم هستیم.
به خواسته سپندارمذ كه نماد مهر، فروتني و پارسايي اهورامزدا است و در جهان مادي نگهباني زمين با اوست، همواره بايد زمين را خرم، آباد و بارور نگهداري كرد. هركه به كشت و كار پردازد و خاكي را آباد كند، خشنودي سپندارمز را فراهم كرده است.
در اين روزگار كه زندگي ماشيني شده است و ما از دامان طبيعت بدوريم، گويي انگار دوستي خود را با او فراموش كردهايم و از ياد بردهايم كه سرايندگان يشتها، آن نغمههاي زيبا را از طبيعت الهام گرفته و آنها را سرودهاند و كوهساران، دشتها و رودهاي هميشه جاري برايشان گرامي بوده و آلودن آنها را ناروا ميدانستند.
امروزه كه زمين از دست فرزندان نياكان رنگ و روي ناپاكي به خود گرفته و هركجاي را كه مينگري انباشته از زبالههايي است كه بيخردان بر جاي گذاشتهاند؛ از كوهساران مقدس سر به آسمان كشيده البرز گرفته تا دشتهاي بيدروپيكر مام ميهن، از كنارههاي درياي مازندران تا خليج پارس، گويي انگار كه همه جاي را تروميتي فرا گرفته است.
روزگاري تاريخنويسان مينوشتند كه آب و آتش و خاك نزد ايرانيان پاك و مقدس است و ایرانیان آلودن آنها را ناروا ميدانند، آري گويي كه انگار فراموش شده پند آن آموزگار بزرگ.
تاريخنويسان فردا برای امروز ما چه خواهند نوشت ... ؟
هر ماه بنا به روز خود جشني بر پا و در مورد آن سخنراني ميكنيم و هر سال آن سخنها را تكرار ميكنيم. مردمي هم كه اين سخنها برايشان آشناست، به گفتگو با يكديگر ميپردازند. اما به راستي كه اين سخنان به چه كار آيند؟ چه كارآيي دارند اگر به کردار نیایند؟
از اين روي ما خواهان آن شديم كه گفتارمان را كه از انديشه هايمان بر ميآيد را به كردار تبديل كنيم و خواهان آنيم كه در روز خجسته «جشن اسپندگان» به آغوش طبيعت رفته و آن را پاكيزه گردانيم و در دل طبیعت يزدان پاك را برای همه دادههايش نيايش كنيم و سپندارمز را از خود خشنود سازیم و تروميتي را ناخشنود و اين كار انجام نخواهد شد مگر با همازوري.
همانگونه كه كاشانه خود را پاكيزه نگه ميداريم، بر ماست كه زمين را نيز پاك نگه داريم. از اين روي است كه به تمام دوستان پيشنهاد ميكنيم، در هر كجاي گيتي هستند، در اين روز خجسته به آغوش طبيعت رفته و آن را پاكيزه کنند و گزارش آن را به آگاهی دیگر مردم نیز برسانند، تا ديگران نيز از این كار نیکو آگاه شوند و اين آیینی شود از برايمان تا در سالهاي پيش روي ادامه يابد.
به گفته پير توس:
بزرگي سراسر به گفتار نيست دوصد گفته چو نيم كردار نيست

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان