كورش مراديان – حسين وحيدي، پژوهشگر فرهنگ ايران و شاهنامهشناس، در نشستي با عنوان «كاركردهاي شاهنامه در جهان امروز»، بخش كردن شاهنامه به دو بخش استورهاي و تاريخي را نادرست دانسته و گفت:
شاهنامه شناسنامهاي است كه درگذشته با ياري هنگامهخوانها(:نقالها) و شاهنامهخوانان در دل مردم، جاي داشت ولي امروزه با گسترش رسانههاي گوناگون، ايرانيان از آن دور شده و شناسنامهشان را از ياد بردهاند.
بخشهاي آغازين شاهنامه كه بسياري، آنها را استورهاي ميدانند، همگام با دانشهاي امروزين مانند جامعهشناسي، مردمشناسي، اقتصاد و ... است.
به گفتهي حسين وحيدي در داستان كيومرث، انسانها در غارها و كوهها ميزيستهاند ولي پس از دستيابي به راز مهار آتش بهوسيله هوشنگشاه به ساخت خانه و شهر پرداختند و از آتش در آتشكدهها نگهداري كردند تا بر دو دشمن خود، سرما و تاريكي چيره شوند. حسين وحيدي، گفت: «اين دو داستان، واگويهاي از دانش جامعهشناسي در شاهنامه است.»
«وحيدي» چيرگي بر آتش در روزگار هوشنگشاه را برابر با آغاز انقلاب صنعتي در روزگار باستان برشمرد كه همانا توانايي جدا كردن فلزات از سنگ بوده است. وي اين داستان را بازگوكنندهي دانش اقتصاد در شاهنامه برخواند و با اشاره به داستان رستم و اسفنديار، گفت: «در شاهنامه نتيجهي رفتارهايي همچون دروغ، عشق ديوانهوار به قدرت، افزونخواهي و دانشي كه براي تباهي از آن سود جسته شود به روشني نمايان است.»
وحيدي در ادامه به پرسشهاي باشندگان پاسخ داد. اين نشست پسين ٢١ آبانماه در فرهنگسراي رسانه و به كوشش كانون ايران بزرگ برگزار شد و قرار است چهار هفتهي پياپي ساعت ١٤ روزهاي پنجشنبه در همين فرهنگسرا، پي گرفته شود.

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان