بهرام یزدانی - سالهاست زرتشتیان تهران نیز چون زرتشتیان سراسر ایران روز پنجم دی ، روز درگذشت اشو زرتشت را در آرامگاه و در کنار در گذشتگانشان میگذرانند و برای روانشان طلب آمرزش میکنند .
عده ای نیز خود را به صفهای گاهی طولانی آش خیرات میرسانند . پخش نان تنوری و آش خیرات مدتی است که جزی از مراسم روز در گذشت شده و تهیه نان و آش گوشه ای از همازوری زرتشتیان تهران برای برگزاری هر چه باشکوه تر این روز است .

کارها از سه روز قبل از مراسم با خرید آرد و پیاز و سبزی و برنج و گوشت آغاز شده بود.پختن نان از دوم دی ماه در شاه ورهرام ایزد آغاز شده بود . کار سختی که دو روز تمام ادامه میابد و بیشتر زحماتش بر دوش آقای رویین تن است . با این تفاوت که امسال نمیتوانیم پروین دمهری را در آشپزخانه شاه ورام ایزد و مشغول گرفتن چانه ببینیم .

امسال باید او را در خاطرات خود و آرامگاه قصر فیروزه جستجو کنیم . پروین خانم روانت شاد و بهشت برین جایگاهت

روزهای سوم و چهارم دی ماه آدریان تهران شور حال دیگری دارد . کودک و بزرگ ، پیر و جوان هر کس مشغول کاریست عده در حال پاک کردن سبزی و شستن آن مردها در حال پاک کردن گوشت عده ای از بانوان خرد کردن پیاز و تعدادی در آشپز خانه در حال تهیه صبحانه و نهار برای همکیشان هستند . کودکان و بزرگترهای جمع مشغول بریدن و بسته بندی کردن نانهایی هستند که از شاه ورهرام ایزد به آدریان آورده شده است .
البته در اینجا برای تن درستی بهنام بخت که در این چند روزبه خاطر انجام کارهای سنگین روانه بیمارستان قلب شده نیز آرزوی تن درستی و دیر زیوی داریم.

ساعت سه پسین چهارم دیماه سبزی و پیاز و گوشت و حبوبات در نیسان بار گیری میشود تا به آرامگاه برده شود . عده ای نیز با وسیله نقلیه خود عازم میشوند . به محص رسیدن دیگها شسته میشود از آب پر میشود تا به جوش بیاید قدیمی ترها هم مشغول پختن شام شب میشوند . در این مدت سری به بیرون آشپز خانه میزنم . و با دیدن تانکر گاز ناخود آگاه به یاد رستم باستانی میافتم
تا دوسال پیش مجبور بودیم تا خود صبح روی این دیگ آب جوش بریزیم تا گاز آن یخ نزند و فشار گاز زیر دیگها کم نشود اما از سال گذشته با پیگیری های انجمن و زحمات زیاد رستم بالاخره گاز شهری به آرامگاه آمد . رستم طلا امسال راحتی کار را مدیون تویم روحت شاد . بهشت برین جایگاهت .


پس از خوردن شام که مثل سالهای پیش آبگوشت گردن بود آشپزخانه ناگهان خالی میشود و فقط کسانی میمانند که خود را برای شبی سرد و سخت به نیت همازوری آماده کرده اند . حبوبات سبزی و پیاز و ادویه ریخته میشود و در آخر گوشت حالا هر کس به میزان توان خود پارو به دست مشغول میشود .
البته خوردن خربزه و خیار ساعت سه بامداد هم صفایی دارد

قبل از ریختن برنج آشپزخانه شسته میشود . اما نکته جالبی که هر سال نظرم را جلب میکند همکاری دوستانیست که برای تهیه عکس و گزارش میایند اما همپای همه تا خود صبح بیدارند و با کمک کردن این همازوری را به خوبی به نمایش میگذارند
ساعت چهار تا پنج بامداد زمانیست که کمی از کار ها کم میشود و زمان خوبی برای کمر صاف کردن البته بیشتر کمر خشک میشود تا صاف .
ساعت پنج با صدای بچه ها برنج همه از خواب میپرند .کمی خود را میکشند و راهی آشپز خانه میشوند . آشپز خانه از همیشه شلوغ تر است . چند نفر در حال وزن کردن برنج هستند چند نفر میشویند و در دیگ میریزند و بقیه با تمام قدرت به هم میزنن نکند که آش ته بگیرد و زحمات صدها تن از بین برود .

خدا را شکر هر سال که میگذرد تکنولوژی ما پیشرفت بیشتری میکند مثلا امسال مجبور نبودیم کنده بسوزانیم تا زغالش را برای دم کشیدن آش استفاده کنیم . امسال زغال و کپسول گاز و پریموس به یاری ما آمده بودند .

ساعت شش و نیم بامداد است و هوا رو به روشن شدن . برای آخرین بار کف آشپز خانه با سفید کننده شسته میشود . اما امسال با سالهای پیش کمی فرق داشت حضور جوانان بسیار پر رنگ تر شده بود . آنها بیست و چهار ساعت بدون خستگی همپای همه تلاش کرده بودند و هنوز مملو از انرژی بودند

و بعد از یک تلاش شبانگاهی خوردن صبحانه با نان تنوری و در هوایی سرد لذتی دیگر دارد .

بعد از صرف صبحانه خواب و خستگی به سراق مان میاید اما خواب جایز نیست چون تا ساعاتی دیگر همکیشان از راه میرسند .

از این روی عده ای در حال مهیا کردن پخش آش به همکیشان میشوند .

رستم جمشیدی کسی است که از اولین روزهای تدارک آش همه کارها بر دوش اوست . خرید مخلفات آش از گوشت و سبزیجات و حبوبات و ادویه و... تا خرد کردن و شستشو تا تهیه صبهانه و نهار شام این چند روز و پخت آش خیرات کارهایی که او به تنهایی تمام بار مسیولیتش را به دوش میکشد .در مدت این سه روز همه آنقدر به او عادت میکنیم که به او دایی رستم میگوییم به ساعت ده بامداد نزدیک میشویم دایی رستم سری به دیگها میزند وچون هر سال با شاخهای گل و کاسه ای آش راهی دیدن پسرش تیرداد میشود .

تیرداد جمشیدی پسر رستم جمشیدی که در سال هشتاد در سن سی و شش سالگی چشم از جهان فرو میبندد . تیرداد روحت شاد و بهشت برین بهره ات و دایی رستم تنت سالم و دلت شاد و در نیک اندیشیهایت همواره ثابت قدم .

امسال سبک تر بودن کار را مدیون تو بودیم رستم روحت شاد

جشن خانی تمام شده و اتوبوسها همکیشان را به آرامگاه آورده اند کارها دوباره شروع میشود ولی این بار از پشت پنجره ها و تا ساعت پنج پسین و اتمام آش تا بدرقه همکیشان برای رفتن .
دوباره وداعی داریم با آشپز خانه آرامگاه تا سالی دیگر و پنجم دیماهی دیگر ... به امید دیداری دوباره دوستانی که چهارروز خود را وقف جامعه و پیامبرشان اشو زرتشت کرده بودند . پذیر و پذیرفته دادار اورمزد باد .

فرتور از بهرام یزدانی


در این راستا:
آيين درگذشت اشوزرتشت در سال 89 یزد
گزارش تصویری آيين سال ۸۹ از شهرهای تهران - کرمان - اصفهان و شیراز
همازوري سال 88 در آدريان تهران امروز معنا مييابد
همازوري در عشق به اشوزرتشت سال ۸۷ (۱ )

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان