اشكان خسروپور – پنجشنبه، 30 خوردادماه، بچههاي پنجم دبستان جمشيدجم، دانشآموخته شدند. امروز، بر و بچههاي پنجم دبستان جمشيدجم،در جشني كه كمابيش خودماني بود، با باشندگي مادر و پدرهايشان و آموزگارهايشان، كنار كيك دانشآموختگي ايستادند.
يادم ميآيد آن روزها كه بچه بودم. آنهايي كه بزرگتر بودند، آنهايي كه به چشمم، «آدم بزرگ» ميآمدند، به قد و قوارهي نيم وجبيام، چنان نگاه ميكردند كه انگار گنج گمشدهاي هستم.
نه به اين شوند كه آدم مهمي باشم، تنها به اين شوند كه بچه دبستاني هستم. آن روزها شوند اين نگاههاي پر از آه و حسرت، شوند اينكه چرا بهم ميگفتند، فلاني خوشبهحالت كه بچهي دبستاني هستي، را نميفهميدم.
هميشه با خودم ميانديشيدم كه ايستادن پاي تخته و پابهپا شدن جلوي آموزگار اخمالو، كيف سنگين و پر از كتاب را از اين سو به آن سو كردن و مشق نوشتن، كجايش «خوش به حالي» دارد؟
امروز كه عکسهاي دانشآموختگي بچههاي پنجم دبستان جمشيدجم را ديدم، آن خاطرات، همهي آن نگاههاي پر از آه، انگار دوباره برايم زنده شد.

لوحهايشان به دستشان بود، لبخندي هم بگي، نگي بر لب داشتند. چليكچليك. صداي فلاش دوربين عكاس كه درميآيد، دورهي آنها هم به پايان ميرسد، ديگر دبستاني نيستند. ميروند تا چند ماه ديگر، حسابي بزرگ بشوند. بعضيهايشان شايد از اينكه ديگر، «كوچولو» نيستند، خوششان بيايد. شايد آنها هم بايد برايشان همين سالها، بگذرد تا بدانند شوند آن نگاههاي پر از آه و سخنان پر از حسرت، چيست. شايد آنها هم چند سال ديگر بفهمند كه دنياي آدم كوچولوها، هرچه كه باشد از دنياي کوچک آدمبزرگها، زيباتر و بزرگتر است.

امروز، در ميان عكسهاي جشن دانشآموختگي جمشيدجميها، آموزگاران خوب خودم را هم ديدم. از آن سالها، 10- 15 سالي ميگذرد، من رسيدهام به سالهاي ميانهي دانشگاه و آنها هنوز ماندهاند در پايهي پنجم دبستان!
از شما چه پنهان، يك لحظه از خدا غافل ميشوم، پيش خودم ميانديشم كه نكند من بزرگ شدهام و آنها برجاي ماندهاند؟ زبانم را گاز ميگيرم. يادم ميآيد، كه بزرگ بودن به كلاس داشتن نيست. بزرگي به اين است كه بتواني بچههاي كوچك را به درستي و با آزرم و حيا، بار بياوري.

راستش را بخواهي، دنياي كوچولوها، دنياي مهربان و خوبي بود، دنيايي پر از شگفتيهاي ريز و درشت اما....
اما ميگويند بايد زندگي كرد. نبايد به عقب برگشت. ميشود به پشت سر نگاه كرد اما نبايد آرزوي بازگشت به گذشتهها را كرد. ميچسبم به دنياي خودم، به دنياي پر از درس و نمره و استاد و دانشگاه. به دنياي آدمبزرگها. به همين سادگي.


اين جشن با باشندگي دانشآموزان، پدر و مادر بچهها و آموزگارانشان برپاشد.

به هنگام ورود آموزگار، همه با برف شادی به پيشواز آمدنش رفتند.

پيش از آغاز برنامه ها موسیقی نواخته شد

بچه ها به آموزگارشان، يك يادگاري پيشكش كردند.





سپاسداري از آموزگاران دبستان جمشيدجم

به تمامی دانش آموزان کلاس پنجم یک لوح و کادو اهدا شد.

مادرها، آموزگارها، همه، كيفشان كوك بود و دوربينشان شارژ!

از سوي مدرسه به همه ی دانش اموزان کلاس پنجم یک مدال فروهر داده شد.

وفاداری، آموزگار هنر جمشيدجم به همهی پدر و مادرها گفت، اجازه بدید فرزندانتان کار کنند و خلاقیت خود را ابراز کنند.

بچه ها با همکاری هم و آموزگارشان شمع ها را روشن کرده فوت می کنند و می برند.

حرکات نمایشی دفاع شخصی

هنرنمایی بچه ها با نواختن سنتور و تنبك

مادران در حال گرفتن فرتور و فیلم از بچه ها

فرتور دسته جمعی دانش آموزان


فرتورها از سیما مهر آذر است

برای دیدن ادامه فرتورها کلیک کنید


















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان